Ho Chi Minh, Tunele Cu Chi – historia na odwrót

Ho Chi Minh to najbogatsze miasto Wietnamu. Choć wiele osób twierdzi, że nie warto go odwiedzać, to ja zupełnie się z tym nie zgadzam! Ho Chi Minh ma wiele do zaoferowania. Dziś przeniesiemy się do miejsca, które jest odpowiedzialne za to, że … Ho Chi Minh to właśnie Ho Chi Minh – do tuneli Cu Chi.

Każde miejsce na świecie ma swoją historię – lepszą lub gorszą. Historia Ho Chi Minh jest zdecydowanie krwawa. Na szczęście – wojna w Wietnamie dawno się skończyła, a my dziś możemy pochylić się nad pamięcią ofiar odwiedzając miejsce, w którym odbyły się setki bitew.

Oglądaliście kiedyś filmy o wojnie w Wietnamie? Najprawdopodobniej amerykańskiej produkcji dzieła przedstawiają tę wojnę w podobny sposób. Amerykanie lądują w dżungli, a Wietnamczycy znienacka atakują, nie wiadomo skąd strzelają, a potem znikają. I tak w kółko. Tak wyglądała sytuacja na północy od Sajgonu.

Tuż po drugiej wojnie światowej Wietnamczycy rozpoczęli budowę tuneli w okolicy wsi Cu Chi, skąd tunele później wzięły swoją nazwę. Kopali je przez ponad 20 lat, rękami zarówno cywili jak i partyzantów. Szacuje się, że przy budowie tuneli oraz w nich – od chorób, zakażeń, przez malarię i niedobór witaminy D od życia pod ziemią, zginęło ponad 30 tys. osób. Wykopano ponad 200 km tuneli, z czego do dziś przetrwało około 120 km. To z nich zaatakowano Sajgon i Amerykanów i to właśnie po tym ataku Amerykanie wycofali się z Wietnamu, a komunistyczna północ zajęła południe, sprawiając, że Wietnam do dziś jest w rękach komunistów.

Artykuł dostępny jest też w formie podcastu, posłuchaj!

W podcaście znacznie rozwijam temat Wietnamu, informacje tam zawarte są znacznie bardziej rozbudowane niż w artykule 🙂

Tunele Cu Chi

Tunele Cu Chi były niesamowitą konstrukcją, wykopaną za pomocą… motyk. Mają 3 poziomy głębokości – osadzone od 3 do 12 metrów pod ziemią, najeżone były pułapkami i wyjściami ewakuacyjnymi, a także mini tunelami, w których żołnierze Vietcongu, przeczołgując się, dostawali się do punktów strzeleckich, zadawali szybki cios Amerykanom i znikali pod ziemią. Każdy tunel jest pełen zakrętów – dzięki temu uciekający żołnierz nie oberwie kulą, jeśli Amerykanin wskoczy do tunelu i zacznie strzelać.

Ale Amerykanie nie mieli też jak wejść do tuneli – wejścia były sprytnie ukryte, a poza tym – dostosowane do rozmiaru Wietnamczyków. W tamtych czasach przeciętny Wietnamski mężczyzna miał 155 cm wzrostu i 45 – 48 kg wagi. Główne tunele były odrobinę szersze – około 40 cm szerokie, 70 cm wysokie….

Technologie oszukiwania wroga

To jak sprytnie zbudowano tunele – zdumiewa. 3 poziomy zapewniały różne drogi ucieczki. Najniższy poziom mógł zostać zalany przez wroga wodą, a Wietnamczycy w tym czasie odcinali się specjalnymi przegrodami na poziomie drugim. W tunelach zainstalowano różnego rodzaju pułapki, gdyby wróg wdarł się do środka. W podziemiach były bunkry, kuchnie polowe, pokoje sypialne a nawet – zbrojownie, w których rozcinano niewybuchy zrzucane na dżunglę przez Amerykanów i pozyskiwano z nich trotyl.

Kuchnie były stworzone wręcz genialnie. Kuchnia produkuje zapach i dym podczas gotowania. Jak sprawić, by wydostający się na zewnątrz dym był niewidoczny z helikopterów przeczesujących okoliczne niebo? Vietcong zbudował sieć mini dziur, którymi odprowadzano dym w różne miejsca, a na powierzchni – coś co przypominało termitiery. Tyle że były to podróby termitier z dziurami do odprowadzania spalin. Z powietrza wyglądały jak prawdziwe, a ilośc dymu wydobywająca się w nich była tak mała, że przypominała delikatną mgiełkę, której mnóstwo jest w dżungli o poranku. Bo kuchnie pracowały tylko raz dziennie – z rana.

Tunele Cu Chi dziś

W dzisiejszych czasach tunele otwarto do zwiedzania. Można to zrobić z przewodnikiem lub bez, ale bez przewodnika – nie ma sensu. Nie ma tam żadnych opisów, informacji. Wejdziesz do lasu i zobaczysz parę dziur, z których nic nie zrozumiesz. Dlatego zdecydowanie polecam opcję z przewodnikiem.

Przewodnik najpierw zabierze cię na film – nagrany przez Vietcong w czasie wojny wietnamskiej (zwanej też II wojną indochińską). Tam zobaczysz historię ze strony komunistów – nasz piękny kraj został najechany przez obce wojska kapitalistów, których musimy odeprzeć za wszelką cenę. W filmie Amerykanów przedstawia się jako najeźdźców i “tych złych”. Pojawia się tam też kobieta, która zabiła 35 żołnierzy Amerykańskich i została bohaterką. Naprawdę ciekawie patrzy się na historię opowiedzianą przez tę “drugą stronę”.

Zwiedzanie tuneli Cu Chi

Później zacznie się wycieczka. Zobaczysz ukryte w dżungli wejścia do tuneli, do których możesz się wsunąć, jeśli chcesz. Powiem tak – 183 cm wzrostu i 82 kg wagi – ledwie dałem radę. Pan ważący 90 kg nie dał rady, brzuch nie przeszedł 😉 Przewodnik opowie ci o sposobie budowy tuneli, dlaczego niektóre są tak wąskie i kręte, w jaki sposób odcinano wrogów, którzy pokusili się by gonić Vietcong aż do tuneli.

Później przejdziecie w miejsce, gdzie zaprezentowane są pułapki, jakie czyhały w dżungli na przybyszy. Zapadnie z najeżonymi w dole kolcami, posmarowanymi trucizną. Nabita gwoździami pułapka, wbijająca się w tors żołnierza, który wtargnął do wiejskiego domu. Nabite kolcami kule zrzucane z drzew prosto na twarze żołnierzy amerykańskich. Zapadnie, które odcinały nogi w kolanie. Nic dziwnego, że morale zachodnich przybyszów spadało wraz z rosnącym strachem przed Vietcongiem.

Kolejnym punktem programu są przygotowane bunkry, w których możesz zobaczyć, jak partyzanci żyli pod ziemią. Jest tam kuchnia, jest pomieszczenie w którym przetwarzano niewybuchy itd.