Trawers Bilu 畢祿山(3371m) – Yangtou 羊頭山(3035m) na Tajwanie
Na Tajwanie lista lokalnych, wybitnych wspinaczy, skomponowała listę stu szczytów, nazywając ją Taiwan Baiyue (台灣百嶽). Na listę zostało wpisanych 100 szczytów, których wysokość sięga powyżej 3000m nad poziom morza (z dwoma wyjątkami, Lioshunshan 2999m oraz Lushan 2981m). Jako, że na Tajwanie, który powierzchniowo stanowi zaledwie dziewiątą część Polski, znajduje się nieomal trzysta szczytów o wysokości powyżej 3000m, listy tej nie skomponowano jedynie według kryterium wysokości. Szczyty wpisane na listę Baiyue były dobierane również pod względem trudności, odległości od cywilizacji (są na liście szczyty, których zdobycie wymaga trekkingu 7-10 dni bez możliwości zejścia ze szlaku i uzupełnienia zapasów w sklepie) oraz “wartości”. Jako “wartość” uznano to, czy widok ze szczytu lub sama wędrówka jest wystarczająco piękna bądź interesująca. W ten sposób skomponowano listę Baiyue.
Dziś zabieram was na dwudniowy (może być również trzydniowy) trekking znany jako trawers Bilu (chiń.畢祿山) – Yangtou (chiń. 羊頭山).
Bilu (畢祿山) – Yangtou (羊頭山) podstawowe informacje
Góry Bilu i Yangtou znajdują się na wymienionej powyżej liście Baiyue kolejno na pozycji 39 i 96. Zostały zaklasyfikowane jako stopień trudności A w czterostopniowej skali, określającej trudność szlaków na Tajwanie, od A do C+, gdzie A to szlak najłatwiejszy. Trudność szacuje się na podstawie tego ile zajmuje trekking, czy są partie boulderingowe (wymagające umiejętności wspinaczkowych po skałach), ekspozycje i ogólny poziom trudności. Ale A wcale nie oznacza, że są jakoś szczególnie łatwe! Zwłaszcza, jeśli przyrównać je do polskich Sudetów, Beskidów czy Bieszczad (jeśli Bilu i Yangtou to poziom A, to wymienione polskie pasma nie mają żadnego poziomu trudności w tajwańskiej skali).
Wstęp na szlak wymaga wystąpienia o pozwolenie od parku narodowego Taroko. W wersji angielskiej robimy to na poniższej stronie internetowej https://npm.cpami.gov.tw/en/apply_1_2.aspx?unit=105e956f-d8da-49f7-a9b7-3aefdda88a12 co najmniej 7 dni przed planowanym terminem podróży. By wystąpić o pozwolenie, potrzebny będzie namiar na obywatela Tajwanu jako osobę kontaktową (tzw. emergency contact). Występując o pozwolenie, należy dokładnie określić datę startu i zakończenia trekkingu, miejsce noclegu i krok po kroku oznaczyć plan (system automatycznie będzie podpowiadał kolejne kroki).
Jeśli nie wystąpimy o pozwolenie o zostaniemy przyłapani przez straż parku, możemy liczyć się z wysokim mandatem oraz sprowadzeniem na dół. Na powyższe szlaki nie jest wymagane pozwolenie policyjne (często wymagane przy innych tajwańskich szlakach).
Podczas trawersu Bilu – Yangtou nie ma żadnych schronień z których można by skorzystać, należy więc koniecznie wziąć własny namiot.
Jak się dostać na szlak Bilu – Yangtou?
Są trzy sposoby.
- Własnym samochodem. Należy dojechać drogą numer 8 do Dayuling 大禹嶺. Przy samym wejściu na szlak jest sporo miejsca, gdzie można zostawić samochód. Problem jednak będzie taki, że jeśli wybierzemy się na trawers Bilu – Yangtou, to szlak skończymy 20 kilometrów dalej, więc trzeba będzie jakoś wrócić po samochód.
- Autobusem z Hualien. Jest to autobus linii Hualien(花蓮) – Lishan(梨山), numer 1141. Odjeżdża tylko raz dziennie o godzinie 8:40 rano. W Dayuling powinniśmy się znaleźć o 11:45. Tam wystarczy przejść tunelem dwieście metrów i rozpoczyna się szlak na Bilu. Następnego dnia, dotarłszy do Yangtou, schodzimy do Cien (慈恩) i łapiemy dokładnie ten sam autobus wracający do Hualien. Przez Cien powinien on przejeżdżać o 16:34 ale czas lubi się zmienić +- 20 minut, należy więc zachować ostrożność. Autobus dojeżdża do Hualien o 19:25. Koszt biletu to 360 NTD, jeśli użyjemy EZ card do zapłacenia za przejazd, otrzymujemy 10% zniżki.
Ja dostaję za to do 16$, Ty masz zniżkę do 66$ na nocleg!
Stąd odjeżdża autobus. W pomarańczowym budynku można kupić bilet. Autobus startuje dokładnie z naprzeciw wejścia do tego budynku
- Autostopem. By dostać się na szlak może nie jest to najlepsza opcja, bo dość ciężko znaleźć kogoś kto by akurat z Hualien jechał w stronę Dayuling. Jako opcja powrotna natomiast sprawdza się znakomicie, bo ogromna większość ludzi poruszających się drogą numer 8 na wschód jedzie do Hualien lub Yilan.
Oficjalne informacje o trekkingu Bilu – Yangtou ze strony internetowej parku narodowego Taroko
Pozwoliłem sobie je przetłumaczyć na język polski. W wersji angielskiej możecie wejść na stronę parku i przeczytać samemu https://www.taroko.gov.tw/en/Tourism/TrailDetail?id=139
- Liczne osuwiska miały miejsce wcześniej na Leśnej Drodze 820. Zachowaj ostrożność podczas przekraczania tych obszarów.
- Szlak wyraźnie wznosi się w górę od końca drogi 820 (od miejsca kempingu – dop. Michał). Na bardziej stromych odcinkach zainstalowano liny, aby pomóc wędrowcom.
- Wędrowcy będą musieli zabrać ze sobą co najmniej 2 litry wody do gotowania (obiad i śniadanie) i całość wędrówki (łącznie ok. 12 godzin). Na stronie parku widnieje tutaj informacja o źródle wody na grzbiecie, to nieprawda, nie ma tam źródła wody!
- Oryginalna trasa na Mt. Yangtou (wzdłuż doliny rzeki) była stroma z powodu klifów po wschodniej stronie, powodujących osunięcia ziemi i skał w okresach ulewnych deszczów i pociągając za sobą liczne ofiary. Z tych powodów szlak został przekierowany w 2004 r. Na obecną trasę z Ci’en do skrzyżowania na grzbiecie.
- Uważaj, aby nie zgubić drogi przez bambusowy las.
- Wędrowcy nie potrzebują zezwolenia na dostęp do gór na szlaku (w Ren’ai Township, Nantou County